разбрако́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| разбрако́ўка | |
| разбрако́ўкі | |
| разбрако́ўцы | |
| разбрако́ўку | |
| разбрако́ўкай разбрако́ўкаю |
|
| разбрако́ўцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)