разбаўля́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| разбаўля́льнік | |
| разбаўля́льніку | |
| разбаўля́льніку | |
| разбаўля́льнік | |
| разбаўля́льнікам | |
| разбаўля́льніку |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)