разбаза́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| разбаза́рванне | |
| разбаза́рвання | |
| разбаза́рванню | |
| разбаза́рванне | |
| разбаза́рваннем | |
| разбаза́рванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)