разары́цель
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| разары́цель | разары́целі | |
| разары́целя | разары́целяў | |
| разары́целю | разары́целям | |
| разары́целя | разары́целяў | |
| разары́целем | разары́целямі | |
| разары́целю | разары́целях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)