пінжа́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пінжа́чнік | пінжа́чнікі | |
| пінжа́чніка | пінжа́чнікаў | |
| пінжа́чніку | пінжа́чнікам | |
| пінжа́чніка | пінжа́чнікаў | |
| пінжа́чнікам | пінжа́чнікамі | |
| пінжа́чніку | пінжа́чніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)