пярху́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пярху́н | перхуны́ | |
| перхуна́ | перхуно́ў | |
| перхуну́ | перхуна́м | |
| перхуна́ | перхуно́ў | |
| перхуно́м | перхуна́мі | |
| перхуне́ | перхуна́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)