псіхатэхнало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| псіхатэхнало́гія | псіхатэхнало́гіі | |
| псіхатэхнало́гіі | псіхатэхнало́гій | |
| псіхатэхнало́гіі | псіхатэхнало́гіям | |
| псіхатэхнало́гію | псіхатэхнало́гіі | |
| псіхатэхнало́гіяй псіхатэхнало́гіяю |
псіхатэхнало́гіямі | |
| псіхатэхнало́гіі | псіхатэхнало́гіях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)