псіхастэ́нік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| псіхастэ́нік | псіхастэ́нікі | |
| псіхастэ́ніка | псіхастэ́нікаў | |
| псіхастэ́ніку | псіхастэ́нікам | |
| псіхастэ́ніка | псіхастэ́нікаў | |
| псіхастэ́нікам | псіхастэ́нікамі | |
| псіхастэ́ніку | псіхастэ́ніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)