псіхасаматы́чны
прыметнік, адносны
| псіхасаматы́чны | псіхасаматы́чная | псіхасаматы́чнае | псіхасаматы́чныя | |
| псіхасаматы́чнага | псіхасаматы́чнай псіхасаматы́чнае |
псіхасаматы́чнага | псіхасаматы́чных | |
| псіхасаматы́чнаму | псіхасаматы́чнай | псіхасаматы́чнаму | псіхасаматы́чным | |
| псіхасаматы́чны ( псіхасаматы́чнага ( |
псіхасаматы́чную | псіхасаматы́чнае | псіхасаматы́чныя ( псіхасаматы́чных ( |
|
| псіхасаматы́чным | псіхасаматы́чнай псіхасаматы́чнаю |
псіхасаматы́чным | псіхасаматы́чнымі | |
| псіхасаматы́чным | псіхасаматы́чнай | псіхасаматы́чным | псіхасаматы́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)