псіхалепты́чны
прыметнік, адносны
| псіхалепты́чны | псіхалепты́чная | псіхалепты́чнае | псіхалепты́чныя | |
| псіхалепты́чнага | псіхалепты́чнай псіхалепты́чнае |
псіхалепты́чнага | псіхалепты́чных | |
| псіхалепты́чнаму | псіхалепты́чнай | псіхалепты́чнаму | псіхалепты́чным | |
| псіхалепты́чны ( псіхалепты́чнага ( |
псіхалепты́чную | псіхалепты́чнае | псіхалепты́чныя ( псіхалепты́чных ( |
|
| псіхалепты́чным | псіхалепты́чнай псіхалепты́чнаю |
псіхалепты́чным | псіхалепты́чнымі | |
| псіхалепты́чным | псіхалепты́чнай | псіхалепты́чным | псіхалепты́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)