псіхале́птык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| псіхале́птык | псіхале́птыкі | |
| псіхале́птыку | псіхале́птыкаў | |
| псіхале́птыку | псіхале́птыкам | |
| псіхале́птык | псіхале́птыкі | |
| псіхале́птыкам | псіхале́птыкамі | |
| псіхале́птыку | псіхале́птыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)