прышрубава́ны
прыметнік, адносны
| прышрубава́ны | прышрубава́ная | прышрубава́нае | прышрубава́ныя | |
| прышрубава́нага | прышрубава́най прышрубава́нае |
прышрубава́нага | прышрубава́ных | |
| прышрубава́наму | прышрубава́най | прышрубава́наму | прышрубава́ным | |
| прышрубава́ны ( прышрубава́нага ( |
прышрубава́ную | прышрубава́нае | прышрубава́ныя ( прышрубава́ных ( |
|
| прышрубава́ным | прышрубава́най прышрубава́наю |
прышрубава́ным | прышрубава́нымі | |
| прышрубава́ным | прышрубава́най | прышрубава́ным | прышрубава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)