прышпо́раны
прыметнік, адносны
| прышпо́раны | прышпо́раная | прышпо́ранае | прышпо́раныя | |
| прышпо́ранага | прышпо́ранай прышпо́ранае |
прышпо́ранага | прышпо́раных | |
| прышпо́ранаму | прышпо́ранай | прышпо́ранаму | прышпо́раным | |
| прышпо́раны ( прышпо́ранага ( |
прышпо́раную | прышпо́ранае | прышпо́раныя ( прышпо́раных ( |
|
| прышпо́раным | прышпо́ранай прышпо́ранаю |
прышпо́раным | прышпо́ранымі | |
| прышпо́раным | прышпо́ранай | прышпо́раным | прышпо́раных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)