прыты́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прыты́чына | прыты́чыны | |
| прыты́чыны | прыты́чын | |
| прыты́чыне | прыты́чынам | |
| прыты́чыну | прыты́чыны | |
| прыты́чынай прыты́чынаю |
прыты́чынамі | |
| прыты́чыне | прыты́чынах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)