прыту́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прыту́пванне | |
| прыту́пвання | |
| прыту́пванню | |
| прыту́пванне | |
| прыту́пваннем | |
| прыту́пванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)