прытво́ршчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прытво́ршчыца | прытво́ршчыцы | |
| прытво́ршчыцы | прытво́ршчыц | |
| прытво́ршчыцы | прытво́ршчыцам | |
| прытво́ршчыцу | прытво́ршчыц | |
| прытво́ршчыцай прытво́ршчыцаю |
прытво́ршчыцамі | |
| прытво́ршчыцы | прытво́ршчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)