прытво́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| прытво́ршчык | прытво́ршчыкі | |
| прытво́ршчыка | прытво́ршчыкаў | |
| прытво́ршчыку | прытво́ршчыкам | |
| прытво́ршчыка | прытво́ршчыкаў | |
| прытво́ршчыкам | прытво́ршчыкамі | |
| прытво́ршчыку | прытво́ршчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)