прысу́тнічаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прысу́тнічаю прысу́тнічаем
2-я ас. прысу́тнічаеш прысу́тнічаеце
3-я ас. прысу́тнічае прысу́тнічаюць
Прошлы час
м. прысу́тнічаў прысу́тнічалі
ж. прысу́тнічала
н. прысу́тнічала
Загадны лад
2-я ас. прысу́тнічай прысу́тнічайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прысу́тнічаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)