прысты́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прысты́ну прысты́нем
2-я ас. прысты́неш прысты́неце
3-я ас. прысты́не прысты́нуць
Прошлы час
м. прысты́ў прысты́лі
ж. прысты́ла
н. прысты́ла
Загадны лад
2-я ас. прысты́нь прысты́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час прысты́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)