прыстыко́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прыстыко́ўка | прыстыко́ўкі | |
| прыстыко́ўкі | прыстыко́вак | |
| прыстыко́ўцы | прыстыко́ўкам | |
| прыстыко́ўку | прыстыко́ўкі | |
| прыстыко́ўкай прыстыко́ўкаю |
прыстыко́ўкамі | |
| прыстыко́ўцы | прыстыко́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)