прысто́іць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прысто́ю прысто́ім
2-я ас. прысто́іш прысто́іце
3-я ас. прысто́іць прысто́яць
Прошлы час
м. прысто́іў прысто́ілі
ж. прысто́іла
н. прысто́іла
Загадны лад
2-я ас. прысто́й прысто́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прысто́іўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)