прырака́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прырака́нне | прырака́нні | |
| прырака́ння | прырака́нняў | |
| прырака́нню | прырака́нням | |
| прырака́нне | прырака́нні | |
| прырака́ннем | прырака́ннямі | |
| прырака́нні | прырака́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)