прыкме́ціна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прыкме́ціна | прыкме́ціны | |
| прыкме́ціны | прыкме́цін | |
| прыкме́ціне | прыкме́цінам | |
| прыкме́ціну | прыкме́ціны | |
| прыкме́цінай прыкме́цінаю |
прыкме́цінамі | |
| прыкме́ціне | прыкме́цінах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)