прыбіўны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыбіўны́ прыбіўна́я прыбіўно́е прыбіўны́я
Р. прыбіўно́га прыбіўно́й
прыбіўно́е		 прыбіўно́га прыбіўны́х
Д. прыбіўно́му прыбіўно́й прыбіўно́му прыбіўны́м
В. прыбіўны́ (неадуш.)
прыбіўно́га (адуш.)		 прыбіўну́ю прыбіўно́е прыбіўны́я (неадуш.)
прыбіўны́х (адуш.)
Т. прыбіўны́м прыбіўно́й
прыбіўно́ю		 прыбіўны́м прыбіўны́мі
М. прыбіўны́м прыбіўно́й прыбіўны́м прыбіўны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)