проціўго́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| проціўго́н | проціўго́ны | |
| проціўго́на | проціўго́наў | |
| проціўго́ну | проціўго́нам | |
| проціўго́н | проціўго́ны | |
| проціўго́нам | проціўго́намі | |
| проціўго́не | проціўго́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)