про́ціцёк
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| про́ціцёк | про́ціцёкі | |
| про́ціцёку | про́ціцёкаў | |
| про́ціцёку | про́ціцёкам | |
| про́ціцёк | про́ціцёкі | |
| про́ціцёкам | про́ціцёкамі | |
| про́ціцёку | про́ціцёках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)