процімі́нны
прыметнік, адносны
| процімі́нны | процімі́нная | процімі́ннае | процімі́нныя | |
| процімі́ннага | процімі́ннай процімі́ннае |
процімі́ннага | процімі́нных | |
| процімі́ннаму | процімі́ннай | процімі́ннаму | процімі́нным | |
| процімі́нны ( процімі́ннага ( |
процімі́нную | процімі́ннае | процімі́нныя ( процімі́нных ( |
|
| процімі́нным | процімі́ннай процімі́ннаю |
процімі́нным | процімі́ннымі | |
| процімі́нным | процімі́ннай | процімі́нным | процімі́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)