процімо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| процімо́ўка | процімо́ўкі | |
| процімо́ўкі | процімо́вак | |
| процімо́ўцы | процімо́ўкам | |
| процімо́ўку | процімо́ўкі | |
| процімо́ўкай процімо́ўкаю |
процімо́ўкамі | |
| процімо́ўцы | процімо́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)