процізако́нны
прыметнік, адносны
| процізако́нны | процізако́нная | процізако́ннае | процізако́нныя | |
| процізако́ннага | процізако́ннай процізако́ннае |
процізако́ннага | процізако́нных | |
| процізако́ннаму | процізако́ннай | процізако́ннаму | процізако́нным | |
| процізако́нны ( процізако́ннага ( |
процізако́нную | процізако́ннае | процізако́нныя ( процізако́нных ( |
|
| процізако́нным | процізако́ннай процізако́ннаю |
процізако́нным | процізако́ннымі | |
| процізако́нным | процізако́ннай | процізако́нным | процізако́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)