процідзе́янне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. процідзе́янне процідзе́янні
Р. процідзе́яння процідзе́янняў
Д. процідзе́янню процідзе́янням
В. процідзе́янне процідзе́янні
Т. процідзе́яннем процідзе́яннямі
М. процідзе́янні процідзе́яннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)