процібо́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| процібо́рства | |
| процібо́рства | |
| процібо́рству | |
| процібо́рства | |
| процібо́рствам | |
| процібо́рстве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)