пра́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пра́ўшчыца | пра́ўшчыцы | |
| пра́ўшчыцы | пра́ўшчыц | |
| пра́ўшчыцы | пра́ўшчыцам | |
| пра́ўшчыцу | пра́ўшчыц | |
| пра́ўшчыцай пра́ўшчыцаю |
пра́ўшчыцамі | |
| пра́ўшчыцы | пра́ўшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)