праўдалю́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праўдалю́бны праўдалю́бная праўдалю́бнае праўдалю́бныя
Р. праўдалю́бнага праўдалю́бнай
праўдалю́бнае		 праўдалю́бнага праўдалю́бных
Д. праўдалю́бнаму праўдалю́бнай праўдалю́бнаму праўдалю́бным
В. праўдалю́бны (неадуш.)
праўдалю́бнага (адуш.)		 праўдалю́бную праўдалю́бнае праўдалю́бныя (неадуш.)
праўдалю́бных (адуш.)
Т. праўдалю́бным праўдалю́бнай
праўдалю́бнаю		 праўдалю́бным праўдалю́бнымі
М. праўдалю́бным праўдалю́бнай праўдалю́бным праўдалю́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)