прафгру́па
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прафгру́па | прафгру́пы | |
| прафгру́пы | прафгру́п | |
| прафгру́пе | прафгру́пам | |
| прафгру́пу | прафгру́пы | |
| прафгру́пай прафгру́паю |
прафгру́памі | |
| прафгру́пе | прафгру́пах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)