прало́мнік
‘расліна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| прало́мнік | |
| прало́мніку | |
| прало́мніку | |
| прало́мнік | |
| прало́мнікам | |
| прало́мніку |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)