прад’яўні́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прад’яўні́чы прад’яўні́чая прад’яўні́чае прад’яўні́чыя
Р. прад’яўні́чага прад’яўні́чай
прад’яўні́чае		 прад’яўні́чага прад’яўні́чых
Д. прад’яўні́чаму прад’яўні́чай прад’яўні́чаму прад’яўні́чым
В. прад’яўні́чы (неадуш.)
прад’яўні́чага (адуш.)		 прад’яўні́чую прад’яўні́чае прад’яўні́чыя (неадуш.)
прад’яўні́чых (адуш.)
Т. прад’яўні́чым прад’яўні́чай
прад’яўні́чаю		 прад’яўні́чым прад’яўні́чымі
М. прад’яўні́чым прад’яўні́чай прад’яўні́чым прад’яўні́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)