пра́ведніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пра́ведніца | пра́ведніцы | |
| пра́ведніцы | пра́ведніц | |
| пра́ведніцы | пра́ведніцам | |
| пра́ведніцу | пра́ведніц | |
| пра́ведніцай пра́ведніцаю |
пра́ведніцамі | |
| пра́ведніцы | пра́ведніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)