правапаруша́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| правапаруша́льнік | правапаруша́льнікі | |
| правапаруша́льніка | правапаруша́льнікаў | |
| правапаруша́льніку | правапаруша́льнікам | |
| правапаруша́льніка | правапаруша́льнікаў | |
| правапаруша́льнікам | правапаруша́льнікамі | |
| правапаруша́льніку | правапаруша́льніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)