поліяміэлі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| поліяміэлі́т | |
| поліяміэлі́ту | |
| поліяміэлі́ту | |
| поліяміэлі́т | |
| поліяміэлі́там | |
| поліяміэлі́це |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)