полакіуры́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| полакіуры́я | |
| полакіуры́і | |
| полакіуры́і | |
| полакіуры́ю | |
| полакіуры́яй полакіуры́яю |
|
| полакіуры́і |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)