планіро́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| планіро́ўшчыца | планіро́ўшчыцы | |
| планіро́ўшчыцы | планіро́ўшчыц | |
| планіро́ўшчыцы | планіро́ўшчыцам | |
| планіро́ўшчыцу | планіро́ўшчыц | |
| планіро́ўшчыцай планіро́ўшчыцаю |
планіро́ўшчыцамі | |
| планіро́ўшчыцы | планіро́ўшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)