пламбо́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пламбо́ўшчык | пламбо́ўшчыкі | |
| пламбо́ўшчыка | пламбо́ўшчыкаў | |
| пламбо́ўшчыку | пламбо́ўшчыкам | |
| пламбо́ўшчыка | пламбо́ўшчыкаў | |
| пламбо́ўшчыкам | пламбо́ўшчыкамі | |
| пламбо́ўшчыку | пламбо́ўшчыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)