першаўра́жанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| першаўра́жанне | першаўра́жанні | |
| першаўра́жання | першаўра́жанняў | |
| першаўра́жанню | першаўра́жанням | |
| першаўра́жанне | першаўра́жанні | |
| першаўра́жаннем | першаўра́жаннямі | |
| першаўра́жанні | першаўра́жаннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)