першаўко́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. першаўко́сны першаўко́сная першаўко́снае першаўко́сныя
Р. першаўко́снага першаўко́снай
першаўко́снае		 першаўко́снага першаўко́сных
Д. першаўко́снаму першаўко́снай першаўко́снаму першаўко́сным
В. першаўко́сны (неадуш.)
першаўко́снага (адуш.)		 першаўко́сную першаўко́снае першаўко́сныя (неадуш.)
першаўко́сных (адуш.)
Т. першаўко́сным першаўко́снай
першаўко́снаю		 першаўко́сным першаўко́снымі
М. першаўко́сным першаўко́снай першаўко́сным першаўко́сных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)