перакрыжава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. перакрыжава́нне перакрыжава́нні
Р. перакрыжава́ння перакрыжава́нняў
Д. перакрыжава́нню перакрыжава́нням
В. перакрыжава́нне перакрыжава́нні
Т. перакрыжава́ннем перакрыжава́ннямі
М. перакрыжава́нні перакрыжава́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)