перагі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| перагі́н | перагі́ны | |
| перагі́ну | перагі́наў | |
| перагі́ну | перагі́нам | |
| перагі́н | перагі́ны | |
| перагі́нам | перагі́намі | |
| перагі́не | перагі́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)