пераасігнава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пераасігнава́нне | пераасігнава́нні | |
| пераасігнава́ння | пераасігнава́нняў | |
| пераасігнава́нню | пераасігнава́нням | |
| пераасігнава́нне | пераасігнава́нні | |
| пераасігнава́ннем | пераасігнава́ннямі | |
| пераасігнава́нні | пераасігнава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)