перааранжыро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. перааранжыро́ўка перааранжыро́ўкі
Р. перааранжыро́ўкі перааранжыро́вак
Д. перааранжыро́ўцы перааранжыро́ўкам
В. перааранжыро́ўку перааранжыро́ўкі
Т. перааранжыро́ўкай
перааранжыро́ўкаю		 перааранжыро́ўкамі
М. перааранжыро́ўцы перааранжыро́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)