пераапрацо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пераапрацо́ўка | пераапрацо́ўкі | |
| пераапрацо́ўкі | пераапрацо́вак | |
| пераапрацо́ўцы | пераапрацо́ўкам | |
| пераапрацо́ўку | пераапрацо́ўкі | |
| пераапрацо́ўкай пераапрацо́ўкаю |
пераапрацо́ўкамі | |
| пераапрацо́ўцы | пераапрацо́ўках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)