паўтрызне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| паўтрызне́нне | |
| паўтрызне́ння | |
| паўтрызне́нню | |
| паўтрызне́нне | |
| паўтрызне́ннем | |
| паўтрызне́нні |
Іншыя варыянты: паўтры́зненне.
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)